My Life

1 ก.ค. 52 (พุธ)

เมื่อคืนกะจะนอนตอนห้าทุ่ม แต่ไป ๆ มา ๆ ได้นอนตอนเกือบตี 3 คุณแฟนกลับมาตีสอง เมากลับมาแถมอ้วกอีก ดีนะไม่เลอะเตียง แต่เลอะห้องน้ำ เช้ามาเหม็นอิ๊บอ๋าย ต้องมานั่งล้างกันอีก

ตอนเช้าก็เอาอาหารที่ทำไว้เมื่อคืน ก็มีผัดผักกาดดองใส่ไข่ กับผัดกวางตุ้งไก่มากินเป็นข้าวเช้า ส่วนแฟนไม่กิน สงสัยยังมวนท้องอยู่

ตอนเช้าแปดโมง ที่ไซต์โรงงานที่เอาโปรแกรมไปลงเมื่อเดือนที่ผ่านมาวันนี้ใช้งานจริง โทรมาแต่เช้าเลยว่าโปรแกรมมีปัญหา แล้วก็ให้เราเช็ค เอ่อ (กำลังอาบน้ำพอดีเลย) เลยต้องมานั่งระลึก ทำไรไปบ้างหว่า

หลังจากนั้นก็ไปทำงาน ระหว่างอยู่บนรถพี่เค้าก็โทรมาบอกว่า รู้สาเหตุแล้ว สายแลนหลุด เอ่อ ... เซ็งหงะ ปัญหาทางโน้นนี่หว่า

พอถึงที่ทำงานพี่เค้าก็โทรมาต่อ แบบว่าข้อมูลเบื้องต้นผิด แล้วจะแก้ไข แก้ไปแก้มาพี่แกเล่นลบหมายเลขทิ้ง มิน่าหละ ให้หาหาไม่เจอ แล้วไปลบทำไม คำว่า Delete ไม่ใช่แก้ไขนะคร้าบบบ มันแปลว่า "ลบ" พอลบแหละงานนี้ เหนื่อยเลย ต้องมานั่งแก้เอง นั่งอธิบายไปจนถึง 11 โมง สงสัยค่าโทรศัพท์บานแน่ ๆ ดีนะของบริษัท

พออธิบายพี่เค้าจนสามารถกู้ข้อมูลส่วนนั้นขึ้นมา ก็ทำงานตัวเองต่อ หาพวก Sales Force Automate ก็หาจากหลาย ๆ ตัว หาฟีเจอร์ รายละเอียดต่าง ๆ ทั้งบ่ายเลย ปวดตาหงะ

ตอนเที่ยงกินข้าวกับรุ่นน้องสองคน กินเสร็จก็เดินไปดูของ ได้สมุดมาสองเล่ม เล่มละ 20 บาท แต่ดูดีแฮะ สวยดี made in japan ด้วย

ตอนบ่ายก็กลับมานั่งทำงานต่อ พี่ที่โรงงานโทรมาอีกตอนบ่ายสาม ก็ประมาณว่า อยู่ ๆ ยังไม่เต็ม ดันไปปิดงาน ขาดไป 1 ตัว แก้ไง เหอ ๆ ๆ พี่ ๆ ไปแล้วปิดเลย ช่วยไรไม่ได้ สุดท้ายก็ต้องแก้มือให้เค้าต่อ ยังดีตัวนี้แก้แปปเดียวก็เสร็จ เสร็จก็จบ

สี่โมงโทรมาต่อ ประมาณว่า ทำไมผ่านการทดสอบที่เครื่องนี้แล้วไม่มีข้อมูล ก็ถามกลับไปว่า ข้อมูลถ้าดูในเครื่องมีมั้ย คำตอบคือ "ไม่" ถ้าไม่มีเราก็ดึงไม่ได้เหมือนกัน ต้องเช็คกันดี ๆ แล้วหละอย่างนี้

ห้าโมงเพื่อนโทรมาถามเรื่อง Windows Server 2003 มันลง SP2 แต่เครื่องบูทไม่ขึ้น ก็คุย ๆ ไป แล้วมานั่งทำงานต่อ พอหกโมงแฟนโทรมาบอกว่า วันนี้ไม่ไปดูกล้องแล้วนะ ยังออกอาการแฮงก์อยู่ เลยกลับ เออดี อุตสาห์จะพาไปกินโคบูเนะ เลยนั่งรถกลับบ้านเลยหลังเลิกงาน

กลับมาประตูห้องล๊อกกลอน แต่ตัวเสือกเข้าห้องน้ำ แมร่งจะเข้าห้องน้ำก็เอากลอนออก ล๊อกแต่ลูกบิดเป็นมั้ยฟะ แถมเจอสภาพไมโครเวฟเน่า แมร่ง ต้มมาม่าในไมโครเวฟ น้ำหกกระจายเต็มถาดแก้ว ไม่เอาไปล้าง โคตรโมโห(หิว)เลย ไหนจะต้องกินยา ไหนจะต้องมาเวฟเข้ากิน เซ็ง โมโหเลย เลยยกถาดไปให้ล้างเดี๋ยวนั้น

ล้างเสร็จก็เวฟอาหารที่เหลือเมื่อเช้ากิน หิวชิบเลย เซ็งด้วย วันนี้อารมณ์แมร่ง ขุ่นไปเลยกลับมาเจอสภาพแบบนี้