My Life

3 ก.ค. 52 (ศุกร์)

เมื่อคืนนอนไปห้าทุ่มได้ ตื่นมาตีสามอีกแหละ เฮ้อ สี่ชั่วโมงเหมือนเดิม  ตื่นมาก้นั่งแปลเปเปอร์แล้วคุยกะพี่โจ ก็คุยไปเรื่อย ๆ จนหกโมงก็ทำสลัดกิน เป็นสลัดผักผลไม้ ใส่ไส้กรอกกับไข่ต้ม แต่แบ่งบางส่วนทำแซนด์วิชกิน ขนมปังจะหมดอายุ แต่เหลือสามแผ่นเลยเหมาหมดเลย จริง ๆ จะทำให้แฟนกินแหละ แต่แมร่ง เมื่อคืนทำตัว ไม่ทำให้แดรกดีกว่า

เจ็ดโมงครึ่งก็ออกจากห้องพักไปทำงาน ไปถึงแปดโมง พี่ที่โรงงานโทรมาตั้งแต่แปดครึ่ง มีปัญหาเหมือนเดิม แต่แก้โปรแกรมส่งให้เค้าเลยให้เค้าใช้โปรแกรมแก้แทนที่จะไปที่ฐานข้อมูลโดยตรง ก็โอเค ผ่านไปได้ ก็รอดูวันนี้ว่ามีปัญหาอะไรมั้ย

ตอนเช้าก็สรุปเรื่อง SFA ส่งให้หัวหน้าใหม่ แบ่งไฟล์เป็นอังกฤษและไทย  ก็ทำ ๆ ไปจนหัวหน้ามา ก็เรียกไปคุยเรื่องบั๊ก ก็ลองให้ปรินท์บาร์โค้ดที่มีปัญหา ก็ปรินท์มาแล้วลองสแกนดู ก็รับได้อะ เฮ้อ ปวดหัวจริง ๆ กับปัญหาบาร์โค้ดอ่านแล้วไม่ถูกแต่ดันผ่านเข้าโปรแกรมได้

ตอนเที่ยงกินข้าวเสร็จ กะจะไปเปิดบัญชียูโอบีทวีทรัพย์ แต่ตู้เอทีเอ็มกสิกรดันแบงก์หมด ถอนมาฝากไม่ได้ เลยต้องมากลับออฟฟิสกลับมาน้องก็บอกว่า พี่ที่โรงงานโทรมาหา ก็เลยโทรกลับ เค้าบอกว่าเวลาโปรแกรม auto next lot แล้ว ข้อมูลไม่ถูกต้อง เลยมาหา ก็พบว่า ลืมใส่โค้ดตรงนั้น ก็ใส่เสร็จส่งให้ แต่ดัน To ตัวเอง เลยต้อง FW ไปให้พี่เค้าใหม่พร้อมกับขอ Log file จากพี่เค้า

ตอนบ่ายสามครึ่งก็ขอลากลับก่อน แวะซื้อของที่บิกซี ได้ของมาเต็มอีกแล้ว เฮ้อ บ้าซื้อของดีจริง ๆ เรานี่ ก็ได้สะโพกไก่มาโลนึง พวกปลากระป๋อง นมสด มังคุด ขนมขาไก่ ขนมปัง แต่่ส่วนใหญ่ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง ราคาโดนใจจริง ๆ อย่างนม ตกขวดละ 20 บาทเอง ก้ถือว่าถูกมาก เบ็ดเสร็จ ไม่ถึงสามร้อย

ตอนกลับตอนสี่โมงเย็น รถติดมากเลย เฮ้อ กว่าจะถึงห้องห้าโมงกว่า ก็ีรีบแกงกะหรี่ไก่ ไม่ใช้กะทิ แต่ใช้นมสด ก็เอาไปต้มกับไ่ก่ ต้มพอสุกก็ใส่พวกมันฝรั่ง อะไรลงไป แล้วก็ต้มต่อไป จนนิ่ม ก็ใส่พริกแกงกะหรี่ แล้วเติมเครื่องปรุง เสร็จแล้วต้มต่อไป ส่วนข้าวก็หุงไว้ห้ากระป๋อง หยุดยาวหุงเผื่อไว้ดีกว่า

พอทำเสร็จ ก็ MSN บอกแฟนให้กลับมากิน ก็ค่อนข้างใจเย็นแล้ว ไม่งั้นไม่ทำหรอก คิดไปคิดมา บางทีทะเลาะกันก็เหนื่อย แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ คน ๆ นึงอาจจะเห็นว่าเล็กน้อย แต่อีกคนอาจจะไม่เห็นอย่างนั้น ถ้าไม่พูดก็คงไม่่รู้

พอแฟนกลับมาก็พูดเสียงดีหน่อย สงสัยยังรู้สึกผิด แล้วก็ถามเราว่าทำไมกลับไว เราก็เลยอ้างว่าปวดตา ก็ปวดจริงๆแหละ แแถมวันนี้ลืมเอายาหยอดตาไปด้วย  กินเสร็จ ก็นอนเลย

ตื่นมาอีกทีตีหนึ่ง เข้าห้องน้ำ เฮ้อ จานก็ยังไม่ล้าง เซ็งหวะ นอนตื่นมานึกว่าจะล้างให้ สุดท้ายต้องมาล้างเอง ทั้งจานทั้งหม้อ เฮ้อ ทำให้กิน จานต้องล้างให้ แถมล้างเสร็จ ฟักทองก็ไม่เก็บให้ บอกว่าไม่เห็น เออ ดี จานเบอเร่อ มีสองชิ้น บอกว่าไม่เห็น

พอบอกให้เอาขยะไปทิ้งให้หน่อย พรุ่งนี้จะเอาไป เฮ้อ ตามใจหน่อยเป็นมั้ยฟะ สรุป กูเดินไปทิ้งเองเลย เนื่องจากมันเป็นขยะสด พวกเปลือกผัก เมล็กผัก แล้วก็กระดูกไก่ ทิ้งไว้เป็นไง แมลงสาปมาเดินเล่นในห้องอะดิ เซ็งเลย

กลับมาบ่นเรื่องจาน แมร่งบอกไง เดี๋ยวพรุ่งนี้ล้างให้ ตูก็สวนกลับ อย่างนี้ไอ้ที่แดรกไปอะ ก็ไปแดรกพรุ่งนี้ดิ แมร่ง แดรกวันนี้ ล้างพรุ่งนี้ ก็ถ้าล้างพรุ่งนี้ก็แดรกพรุ่งนี้ซะ แล้วก็ถามกลับไปอีก พูดแบบนี้กี่หน แล้วทำบ้างมั้ย บางทีดองไว้สองวันสามวัน ล้างจานจะใช้เวลาซักเท่าไหร่ แล้วตอนตูทำกับข้าว ที่ต้องใช้จานมาใส่พวกผักหมู ไหนจะเขียง กะทะ หม้อ ถ้าไม่ล้างเลย ก็กองเป็นพะเนิน อยู่สองคน มันจะหนักหนาสาหัสไรฟะ

สรุป แมร่งจะบอกว่าเดี๋ยวจะทำตัวใหม่ ทำตัวใหม่บ้าห่าอะไร คบมาสามปี แมร่งสันดานไม่เปลี่ยน ต้องเรียกอย่างนี้ ถอนยากโคตร แล้วมาหาว่าเราขี้บ่น ก็ทำตัว ช่วยกินช่วยล้างหน่อยดิ คนไม่สบายแมร่งต้องตื่นมาล้างให้อีก

บางทีก็เบื่อหวะ ทำให้ ๆ ๆ สุขสบายเิกินตัว อยากอยู่คนเดียวแล้ว ทำเอง กินเอง ล้างเอง จัดเอง ไม่ต้องบ่นใคร ช่วงนี้ทำไมแมร่งมีแต่เรื่องทะเลาะกัน